TCK 57 Madde Akıl Hastalarına Özgü Güvenlik Tedbirleri

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 06.05.2024 T. 2024/2403 E. 2024/5968 K. 4. CEZA DAİRESİ

Esas : 2024/2403

Karar : 2024/5968

Karar Tarihi :06.05.2024

Suç: Tehdit Suçu

Karar: Hükmün Onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, bozma üzerine sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tehdit ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaret suçlarından aynı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 ve 57 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ve müsadereye karar verilmiştir.

TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, bozma öncesinde alınan raporlara dayanılarak hüküm kurulduğuna, sanığın sağlığı ve ceza ehliyetine dair güncel durumuna ilişkin rapor alınması, bu kapsamda güvenlik tedbiri uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığına, güvenlik tedbiri uygulanmasına gerek olmadığına, sanık akıl hastası olmasaydı, suçun alt ve üst sınırları gözetildiğinde özgürlüğünün kısıtlanmayacağına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın cami çıkışında katılana yaklaşarak elinde bulundurduğu bıçak ile \”Sen beni neden takip ediyorsun, ben raporluyum, senin hakkın domuz kurşunu, evde o da var, senin ananı avradını sinkaf ederim.\” dediği, bu suretle silahtan sayılan bıçakla tehdit ve alenen hakarette bulunduğu kabul edilmekle Mahkemece sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı ile akıl hastalarına ilişkin güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Meram Tıp Fakültesi Hastanesi’nin 15.07.2013 tarihli raporu ve katılan anlatımları ile uyumlu tanık beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı tehdit ve hakaret suçlarını işlediğinin sübut bulduğu ancak akıl hastalığı nedeniyle cezai sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak kişinin suç tarihi itibarıyla akıl sağlığına ilişkin durumunun tespit edilmesi gerektiği belirlenmekle, kişinin güncel sağlık durumu ve cezai ehliyetinin belirlenmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen \”Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.\” hükmünün emredici olup Mahkemeye bir takdir … tanımadığı anlaşılmakla akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına gerek olmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

Sair Sebepler Yönünden Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 01.03.2023 T. 2022/10797 E. 2023/759 K. 1. CEZA DAİRESİ

Esas : 2022/10797

Karar : 2023/759

Karar Tarihi :01.03.2023

Suç: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Karar: Hükmün Onanması

Dava ve Karar: Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/274 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddenin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/274 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2019/1879 Esas, 2019/3710 Karar sayılı ilâmıyla; sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu, bu sebeple Adlî Tıp Kurumu ilgili üst kurulunda sanığın muayenesi yaptırılarak, ilgili üst kuruldan rapor aldırılması suretiyle mevcut çelişki giderildikten sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2019/659 Esas, 2020/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2019/659 Esas, 2020/118 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2020/5002 Esas, 2021/9054 Karar sayılı ilâmıyla; sanık müdafinin duruşmada hazır bulunmaması sebebiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli ve 2021/298 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Kararın hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yorgancı olduğu ve yan tarafta züccaciye dükkanı işleten dosya tanığı …ile komşu oldukları, katılan …’nın tanık …in dükkanına sık sık uğradığı, olay günü de katılanın otosunun içerisinde yüksek sesle müzik dinlemesi nedeniyle sanıkla aralarında çıkan, tartışmada sanığın adlî emanette kayıtlı makas ile katılan …’yı karın bölgesinden yaraladığı, katılanın yakındaki dükkana giderek bıçak alıp geldiği ve sanığa doğru sallayarak tehdit ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın olayda kullandığı silahın öldürmeye elverişli oluşu, katılanın birden fazla öldürücü bölgeden isabet alması, sanığın eylemi gerçekleştirirken \”onu öldüreceğim\” şeklinde kastını ortaya koyan sözler sarf etmesi hususları sebebiyle sanığın eylemi kasten öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmiştir.

Sanık aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Kayseri Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 02.10.2014 tarihli raporuna göre; …’da iki adet kesici alet yarasının bulunduğu ve bu yaralanmanın göğüs bölgesi sol sekizinci kot orta aksiller hatta toraksa nafiz kesici delici alet yaralanması olduğu ve ikinci yaranın ise sol koltuk altı çizgisi, altıncı kot birleşim yerinde kesici alet yaralanmasının olduğu ve kalp ön yüzdeki kesici delici alete ait hasarın bulunduğu ve yaşamını tehlikeye sokup basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin, İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.01.2019 tarihli, sanığın bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin heyet raporu dava dosyasında mevcuttur. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci Üst Kurulunca düzenlenen 10.03.2020 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın \”Psikotik Bozukluk\” denilen akıl hastalığına duçar olduğu ve atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığı rapor edilmiştir.

GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin hem ikrar hem de tanık beyanlarıyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bozma ilamı öncesinde eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ancak sanığın cezai ehliyeti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu, bozma ilamına uyularak sanığın sevk edildiği Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 10.03.2020 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın \”Psikotik Bozukluk\” denilen akıl hastalığına duçar olduğu, atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli ve 2021/298 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.