TCK 51 Madde Hapis Cezasının Ertelenmesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/32729 K. 2017/822 T. 09.02.2017 7. Ceza Dairesi         2014/32729 E.  ,  2017/822 K.

Esas:2014/32729

Karar:2017/822

Karar Tarihi:09.02.2017

SUÇ: 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM: Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan gümrük idaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

5237 sayılılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/1.maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması, b) suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki emredici hüküm karşısında, sanık hakkında belirlenen cezanın ertelenemeyeceği gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesine, hükümden gümrük idaresine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 15.04.2025 T. 2025/583 E. 2025/2934 K. 1. CEZA DAİRESİ

Esas : 2025/583

Karar : 2025/2934

Karar Tarihi :15.04.2025

Suç: Kasten Yaralama

Karar: Hükmün Düzeltilerek Onanmasına

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. HUKUKÎ SÜREÇ
2. Bozma üzerine verilen Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/23 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.12.2023

tarihli ve 2022/14279 Esas, 2023/8022 Karar sayılı kararı ile, sanığa aleyhe bozma ilâmına karşı diyeceklerinin sorulmadan ve hüküm tarihinde Alaşehir M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın duruşmaya katılımı sağlanmadan hüküm kurulması ve açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/960 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III.GEREKÇE

1. Sanık ve katılan arasında çıkan tartışma sırasında sanık …’un katılan …’a kafa atmak sureti ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanık hakkında, Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/23 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararıyla verilen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2022/14279 Esas, 2023/8022 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve sanık hakkında erteleme hükümleri yönünden kazanılmış hak oluştuğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmadığı ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
4. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/960 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanması mümkün olmadığından hak yoksunluklarına ilişkin hükmün (4) numaralı fıkrası çıkartılarak yerine \”Sanığın, Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/23 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararı ile oluşan kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, 5237 sayılı Kanun’un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına,\” ilişkin fıkranın eklenmesi, hüküm fıkrasında yer alan (5) nolu paragraftan; “51. maddesi\” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi