TCK Madde 38
Azmettirme
MADDE 38- (1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.
(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme halinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi halinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.
(3) Azmettirenin belli olmaması halinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hallerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir.
Sayfa İçeriği
TCK Madde 38 Gerekçesi
TCK madde 38 Azmettirme, belli bir suçu işleme hususunda henüz bir fikri olmayan bir kişinin başkası tarafından bu suçu işlemeye karar verdirilmesidir. İzlenen suç politikasının gereği olarak, azmettirenin suçun kanundaki cezası ile cezalandırılacağı kabul edilmiştir.
Maddenin ikinci fıkrasında, üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme hâlinde, azmettirenin cezasının belli bir oranda artırılması uygun görülmüştür. Ancak, çocukların suça azmettirilmesi hâlinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmayacaktır. Bu durumlarda azmettirenin cezasında artırım öngörülmesinin hukukî dayanağı, ayrıca, azmettirme olgusunun tek başına bir haksızlık ifade etmesidir.
Üçüncü fıkrada, ceza soruşturması ve kovuşturmasının amacına hizmet eden bir hükme yer verilmiştir. Buna göre, azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında verilecek cezada indirim yapılabilecektir. Bu durumda indirim yapılması hususunda hâkim takdir yetkisine sahiptir. Bu hükmün uygulanabilmesi için, kişiliğe ilişkin olarak verilen bilginin maddî gerçeğin ortaya çıkmasını sağlaması gerekir.
TCK Madde 38 Emsal Yargıtay Kararları
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 05.03.2025 T. 2024/7456 E. 2025/1669 K. 1. CEZA DAİRESİ
Esas: 2024/7456
Karar: 2025/1669
Karar Tarihi:05.03.2025
Suç: Kasten Öldürmeye Yardım Suçu
Karar: Hükmün Onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
- HUKUKİ SÜREÇ
- Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2018/158 Esas, 2020/259 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a-g, 39/1, 39/2-a-b ve 53. maddeleri uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1566 Esas, 2021/1420 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar …, … ve … vekilleri, Cumhuriyet savcısı ve sanık … müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar …, … ve … vekili, sanık … müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/4779 Esas, 2024/746 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında azmettirmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan ceza verilmesi yerine yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
- Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.07.2024 tarihli ve 2024/147 Esas, 2024/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1-2. maddesi delaletiyle; aynı Kanun’un 82/1-a-g ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
- TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, tanık ifadelerinin gerçeği yansıtmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde yardım eden olarak 5237 sayılı Kanun’un 39/1. maddesi uyarınca üst sınırdan indirim uygulanmak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğine ve tahliyesine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III.GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın failde suçu işleme hususundaki kararının oluşmasını sağladığı anlaşıldığından azmettiren olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
- KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.07.2024 tarihli ve 2024/147 Esas, 2024/191 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay 15. Ceza Dairesi 10.06.2020 T. 2017/16597 E. 2020/5310 K. 15. CEZA DAİRESİ
Esas : 2017/16597
Karar : 2020/5310
Karar Tarihi :10.06.2020
Suç: Dolandırıcılık Suçu
Karar: Hükmün Onanması
Yargıtay 15. Ceza Dairesi 10.06.2020 T. 2017/16597 E. 2020/5310 K.
Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklardan …ün, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklardan …ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’ın traktör bayiliği yapan ve dosyası tefrik edilen sanık…’den banka kredisiyle traktör satın aldığı, kredi borcunu ödeyemeyince satılıp borcun ödenmesi için traktörü…’in işyerine bıraktığı, bir süre sonra…’in traktörün satılamadığını söyleyip …. Bank’tan kredi çekilebilmesi için birinin kimliğini getirmesini istediği, …’ın bu durumu eşi olan sanık …’a ve onun kardeşi temyiz dışı sanık …’a anlattığı, … ile …’ın, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık ….’dan; …’ın katılan …’den kefil olmasını talep ettikleri ve kimliklerini isteyip aldıkları, …’ın bu kimlikleri…’e teslim ettiği, bir ay sonra…’in kredi işlemlerinin hazır olduğunu bildirdiği, bankaya gittiklerinde …’ın 06/02/2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesini kendisi ve katılan … adına kefil, …adına ise asıl borçlu olacak şekilde imzaladığı, ayrıca yine kendisi ve katılan … adına kefil, …adına ise asıl borçlu olacak şekilde imzaladığı 14/04/2010 vade tarihli, 30.000 TL tutarında ve alacaklısı …. Bank A.Ş. olan senedi de kredi sözleşmesine teminat olarak bankaya verdiği, borcun ödenmemesi üzerine bankanın haciz işlemi başlattığı iddia olunan olayda;
Sanık …’ın sanık…’e olan borcunun ödenmesi için bu sanıkların yaptıkları plan dahilinde sanık …’ın da yardımıyla ….’ın nüfus cüzdanı ve kimlik bilgilerini kullanan sanık …’ın …. Bank A.Ş.’ne müracaat edip genel kredi sözleşmesini imzaladığı, krediye teminat olması için katılan …’in de kefaleti ile sahte olarak düzenlenen senedi de bankaya verdiği ve sanıkların bu şekilde tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağladıkları, bankadan alınan kredinin…’in hesabına havale edildiği, paranın bir miktarını …’ın aldığı, sanıklar… ile …’ın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına azmettirme, sanık …’ın dolandırıcılık ve sanık …’ın ise dolandırıcılık suçuna yardım etme suçlarını işlediklerinin sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, banka kayıt ve belgeleri, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Başkasına ait nüfus cüzdanını kullanarak kredi temin ettikleri sabit olan sanıkların, yaptıkları plan dahilinde bu nüfus cüzdanı kullanılarak kredi sözleşmesi ve teminatına alınan kambiyo senedinin de imzalanması suretiyle sahtecilik suçunu zincirleme şekilde işledikleri halde TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezaya TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların suçun subut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Hukuk Fakültesi eğitimi tamamladıktan sonra eğitim hayatına Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İşletme Anabilim dalında yüksek lisans çalışmalarında bulunmuştur. Hukuk Eğitimini tamamlamasının ardından Ankara Barosunda staj eğitimini tamamlamış. Staj eğitimin bitişinin ardından Ankara’da Kurucu Ortağı olduğu Minval Hukuk ve Danışmanlık Bürosunu kurmuş ve mesleğini icra etmektedir. Ayrıca Yetkin Yayınlarından yayınlanmış ”Sigorta Hukuku ve Tahkim Uygulamaları” adlı bir kitabı mevcuttur.
