TCK Madde 72 Zamanaşımının Hesabı ve Uygulanması

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 12.02.2007 T. 2006/5161 E. 2007/1080 K.

Esas : 2006/5161

Karar : 2007/1080

Karar Tarihi :12.02.2007

Suç: Orman Kanuna Muhalefet

Hüküm: Sanıklara tazminat ve ağaçlandırma gideri yükletilemeyeceği

Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Türk Milleti Adına

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- 5252 sayılı Kanunun 5349 sayılı Kanunla değişik 5. maddesine göre ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi,

2- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 122. maddesi ile 647 sayılı Cezaların infazı Hakkındaki Kanun’un yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre, gecikme zammı uygulanması olanağı bulunmadığının gözetilmesi lüzumu,

3- Kabul ve uygulanan kanun maddesine, sanıkların tazminatı açıkça kabul etmemelerine, suça konu emvallerin müsadere edilmelerine göre, sanıklara tazminat ve ağaçlandırma gideri yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus CMUK’nun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında sanıkların fiillerine uyan 6831 sayılı Kanunun 91/5-son,647 sayılı Kanunun 4. maddesi, TCK’nun 72. maddesi uyarınca ayrı ayrı 2.547’er YTL adli para cezası ile tecziyelerine, gecikme zammı alınmasına dair düzenlenme ile tazminat ve ağaçlandırma giderinin sanıklardan alınmasına dair fıkraların karardan çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 04.10.2012 T. 2010/16266 E. 2012/29763 K.

Esas : 2010/16266

Karar : 2012/29763

Karar Tarihi :04.10.2012

Suç: Kasten Yaralama Suçu

Hüküm: Koşulları oluşmadığından söz edilerek belirtilen kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğu

Dava ve Karar: Gereği görüşüldü:

Sanık Ü. K. hakkında kasten yaralama suçundan açılan dava hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıkta ele geçirilen tabanca ve eklerinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık Ü. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen para cezalarının TCK.nun 72 nci maddesi uyarınca içtimaı gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar A. Y. ve O. D. hakkında kasten yaralama suçundan düzenlenen iddianame ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında talep edilen 765 sayılı TCK.nun 463 üncü maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan, koşulları oluşmadığından söz edilerek TCK.nun 463 üncü maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

4- Sanıklar Ü. K. ve O. D.’in kayden sabıkasız oldukları anlaşılmakla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 562 nci maddesiyle değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesi uyarınca koşulların varlığı halinde anılan yasanın 6 ncı fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7 nci maddesiyle yapılan değişiklik de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması gerekliliği,

Sonuç: Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar A. Y. ve O. D.’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.